Πέμπτη, Απριλίου 13, 2006

Η πρωτη φορα

Μην παει το μυαλο σας στο πονηρο , ο τιτλος του κειμενου δεν εχει καμια σχεση με ερωτες κτλ , ειναι κατι πολυ πιο σημαντικο , η πρωτη φορα που ειδα το μωρο μας , εστω και σε υπερηχο . Θελω να δηλωσω εδω οτι δεν θελω να γινω χαζομπαμπας , να ειμαι μ ενα χαμογελο ( ηλιθιο τις περισσοτερες φορες ) συνεχως και να παινευομαι το δικο μου το παιδι αυτο , το δικο το παιδι εκεινο , το δικο μου ειναι τελειο , ειναι αψεγαδιαστο γιατι απλα πηρε απο μενα , τα γονιδια μου το κανουν το ονειρο ολων των γονειων , αλλα αυτο ειναι δικο μου .
Α ρε καημενε πατερα ( μελλων μπαμπας , φτου φτου μην το ματιασω , να πανε ολα καλα ) τι σου μελε να παθεις , ολα αλλαξαν χτες το απογευμα . Παιρνει τηλεφωνο η γυναικα μου να με ενημερωση οτι αλλαξε η μερα της συνηθισμενης μηνιαιας εξετασης , απο πεμπτη απογευμα , εγινε τεταρτη απογευμα , αυτη θα πηγαινε γιατι της ηταν πιο βολικο και απλα πηρε να μου το πει , εδω να αναφερω οτι δεν εχω παει σε καμια απο τις επισκεψεις στον γυναικολογο ( στις προηγουμενες 3 ) , οχι οτι δεν θελω , αλλα φοβαμαι οτι θα μου πει κατι κακο , συνηθως καθομαι στο γραφειο , περιμενω καπνιζοντας και τρωγοντας τα νυχια μου , να με παρει τηλεφωνο και μες τη χαρα να μου πει , ολα καλα . Χθες αυτο αλλαξε , με ρωτησε ολο παραπονο , γιατι δεν ερχεσαι και συ , ολες με τον αντρα τους πανε , ελα θα δεις και το μωρο , δεν σε ενδιαφερει καθολου ? τι της λες τωρα , οτι θα παθω κανενα εμφραγμα αμα ακουσω το γιατρο να λεει τιποτα ασχημο ? συμφωνησα ομως , γιατι ο σωστος αντρας δεν παραταει την γυναικα μονη και καθεται σαν την κοτα να περιμενει το τηλεφωνημα της .
Ετσι λιγη ωρα αργοτερα βρεθηκαμε στην αιθουσα αναμονης , να καθομαστε στον αναπαυτικο καναπε και να περιμενουμε υπομονετικα τη σειρα μας , γυρω μας ζευγαρια , ειχε δικιο τελικα ολοι συνοδευαν τις γυναικες τους , και γω ο καφρος την αφηνα μονη , τελος παντων , ειχα παει αυτη τη φορα περασμενα ξεχασμενα , παρατηρουσα τις αλλες κοπελες , φουσκωμενη κοιλια , γλυκο προσωπο και διπλα ο μελλων πατερας , οι περισσοτεροι ειχαν ενα κοινο χαρακτηριστικο , εβλεπες στο προσωπο τους ζωγραφισμενη τη χαρα , μωρε μπραβο κανεις δεν ανησυχει οπως εγω ? λες να ειμαι ο περιεργος της υποθεσης ? θα δειξει .
Μετα απο 40 λεπτα αναμονης ηρθε η σειρα μας , χαλαρος εγω , λες και δεν τρεχει τιποτα , συστηθηκαμε με το γιατρο , πεταξε και το καρφακι του , αντε να γνωρισουμε και τον πατερα , μονο ακουμε γι αυτον , τι να σου κανω που κρεμομαι απο τα χερια σου αλλιως τι θα σου εσουρνα ενας θεος ξερει , η ωρα ειχε φτασει , περασαμε στο εξεταστηριο , η βοηθος την εβαλε να ξαπλωσει , και της σηκωσε ελαφρα την μπλουζα να φανει η κοιλια , ηταν ηρεμη και χαμογελαστη , με κοιταζε στα ματια , λες και ειχε καταλαβει οτι ειχα ανεβασει σφυγμους και ημουν ανησυχος , σαν να ηθελε να με καθησυχασει , ολα θα πανε καλα .
Ο γιατρος ζητησε κατι ασχετες πληροφοριες να τις περασει στο μηχανημα και επιτελους , αρχισε ο υπερηχος , η οθονη εκει που ειχε στοιχεια και ηταν μπλε , αλλαξε αποτομα , φανηκε ενα πλασματακι κουλουριαμενο , φαινοταν καθαρα το κεφαλι και το σωματακι του , αυτο ηταν , ανοιξα το στομα και εμεινα αφωνος , ηταν τοσο ομορφο , τοσο ηρεμο , γαληνιο , χαμογελο μεχρι τα αυτια , να μην ξεκολαω τα ματια απο το μονιτορ , να μην με χωραει ο τοπος , να θελω να φωναξω απο χαρα , να βαλω τα κλαματα , ουτε και γω ξερω τη ηθελα , τοση ηταν η χαρα μου .
Κατι αρχισε να λεει ο γιατρος , ουτε που τον ακουγα , κοιταζα μονο το μωρο μας σαν υπνωτισμενος , και μετα κυλισα κι εγω στην κατηγορια των αντρων που τα χανουν απο τη χαρα τους , λιγο νωρις το παθα αλλα χαλαλι , το τι εχω πει δεν περιγραφεται , εχει παρει τη μυτη της μανας του ( τωρα πως το δα αυτο ενας θεος ξερει , αλλα εγω ειμαι σιγουρος ) , ειναι μεγαλουτσικο εμοιασε τον πατερα του που ειναι ψηλος , οτι να ναι , αν ο Γονιδης ειχε εναν ανθρωπο στο μυαλο του οταν εγραφε το εχω πεταξει μαζι σου , αυτος ημουν εγω , ειχα πεταξει .
Τα τυπικα μετα την εξεταση σχεδον δεν τα ακουσα , το μονο που ρωτησα ολα καλα ? πηρα την απαντηση που ηθελα , αψογα μου ειπε ο καλος ( πλεον ) γιατρος και αυτο ηταν , δεν ηθελα τιποτα αλλο . Κατεβηκαμε στο δρομο , ουτε καταλαβα πως φτασαμε στο αυτοκινητο , κρατουσα σφιχτα στο χερι τις φωτογραφιες που εβγαλε το μηχανημα και πηραμε μαζι μας , η φωνη της με συνεφερε για λιγο αντε δεν θα μπεις στο αυτοκινητο ?
πιο αυτοκινητο και που να με παει , οχι καρδουλα μου θα περπατησω λιγο , θελω να περπατησω , η απαντηση αποστομωτικη μην χαζεψεις απο τωρα , εχεις χρονια μπροστα σου .
Ναι σιγα , πια χρονια , απο τωρα , να πανε ολα καλα μεχρι τελος και θα σου πω εγω , ναι χαζομπαμπας παει και τελειωσε και να θελω δεν γινεται διαφορετικα , μετα απο καμια ωρα με πηρε τηλεφωνο η συζυγος στο γραφειο , το παιζα ανετος , αλλα με καταλαβε , δεν πιστευω να καθεσαι μπροστα στον υπολογιστη και να χαζευεις με τις ωρες το μικρο , ουτε μπροστα να ηταν , ειχα περασει τις φωτογραφιες απο τον υπερηχο και απλα τις κοιταζα , ε τι να κανω ηταν μην γινει η αρχη , πιστευω οτι απο την επομενη φορα θα ειμαι πιο χαλαρος , αλλα μαλλον θα εχω και γω τη χαρα ζωγραφισμενη στο προσωπο μου στην αιθουσα αναμονης , ενα ομως ειναι σιγουρο , αυτη η πρωτη φορα που ειδα το μικρο μας θα μου μεινει μια ζωη χαραγμενη στο μυαλο .

10 Comments:

Blogger irene_____ said...

Μόλις είδα τον τίτλο άλλο νόμιζα, όμως αυτό που διάβασα ήταν.... ΜΕΛΙ.

χααχαχαχαχαααχαχαχαααχαχα
ΧΑΖΟ-ΜΠΑΜΠΑ!!!!

Χαίρομαι πολύ για εσάς, επίσης επιτέλους κατάλαβα γιατί το έτερον ήμιση ακούει γυναικολόγο και τρέχει λες και θα του κάνει λοβοτομή...
Και ο κουμπάρος μου όταν το είδε στον υπέρηχο πέταγε. Τελικά είσαστε πιο ευαίσθητοι από ότι δείχνετε εσείς οι άντρες.
μμμμ....
όλοι με μωρά, άντε μην αρχίσω να ζηλεύω και σκαρώσω κανένα!
τι; πολύ θέλει;
(απανωτά εγκεφαλικά ο δικός μου αν το διάβαζε)

12:32 μ.μ.  
Blogger eparxiakosaloni said...

να σαι καλα Ειρηνη , θα ερθει και η δικη σου η σειρα , οσο για το ετερο ημιση το δικο σου , τον κοβω και αυτον να εχει μονιμο χαμογελο στο προσωπο , σαν τον τζοκερ απο την ταινια του μπατμαν ημουν .

12:51 μ.μ.  
Anonymous Tourette Syndrome said...

Έχω διαβάσει κι αν έχω διαβάσει μαλακίες γυρνώντας απο blog σε blog. Αλήθεια σου λέω, μόλις αποζημιώθηκα για όλες τις ώρες που έχω χάσει. Να'σαι καλά...
Και το mini-you γερό και φωτισμένο :-)

ΥΓ Click on my name

5:39 π.μ.  
Blogger eparxiakosaloni said...

tourette να σαι καλα , η καλυτερη ευχη που μπορει να μου δωσει καποιος αυτη τη στιγμη , το mini-me και η μαμα του να ειναι γερα , σ ευχαριστω .
μερικες φορες λεω να γινω και γω περιεργος να αρχισω να τα χωνω , γι αυτα που συμβαινουν γυρω μου , αλλα αμα εισαι μες την τρελλη χαρα γινεται? εμενα ολα ροδινα μου φαινονται .

10:28 π.μ.  
Anonymous Tourette Syndrome said...

Σωστα. Ξέχασα τη μαμα. Καλή λευτεριά :-)

11:57 π.μ.  
Blogger sevium79 said...

mpravo re sy...ante me to kalo ...na pane ola kala...kai twra pou mpikes sto xoro mh masiseis zita na eisai kai sth genna mesa...
ante irene kai esy me to kalo...xxx

1:49 μ.μ.  
Blogger eparxiakosaloni said...

γιατρε σ ευχαριστω , τωρα για το αν ειμαι μεσα στη γεννα δεν ξερω , δεν νομιζω να θελουν καποιον να πεφτει κατω , αλλα θα δουμε , καλα λες για την Ειρηνη , εσυ νομιζεις μικρος εισαι ?

Σημειωση : Πριν μεινει εγγυος ολοι μας ρωτουσαν ποτε θα κανετε ενα παιδακι και απαντουσα , η οικογενεια μας εχει ενα παιδακι κι αυτο ειμαι εγω , φτανω ( πως αλλαζουν τα πραγματα )

10:04 μ.μ.  
Blogger Annabooklover said...

Πολύ ωραίο το κείμενο σας. Σας φαντάζομαι εκεί μέσα στο ιατρείο και χαμογελάω. Εϋχομαι να πάνε όλα καλά και να βρείτε το κουράγιο να μπείτε και στην αίθουσα τοκετού. Αυτό κι αν θα σας μείνει αξέχαστο.

9:16 μ.μ.  
Blogger eparxiakosaloni said...

Αννα ελπιζω να βρω το θαρρος να μπω και στην αιθουσα τοκετου , εχω λιγους μηνες ακομα να το σκεφτω , να το αποφασισω και μαλλον στο τελος θα περιμενω απ εξω με ορο στο χερι για να συνελθω .

10:36 π.μ.  
Blogger gelial said...

χεχεχεχε αντε με το καλό, καλή λευτερία, γερό ναναι!

6:13 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home